RED SPAROWES, SINCE(TIME) 31/5 AN CLUB

Η προηγούμενη εμφάνιση των Red Sparowes στο Αn ήταν ένα αρκετά καλό και απόλυτο πειστήριο για εμάς ώστε κάθε φορά που μας επισκέπτονται να είμαστε εκεί. Βέβαια η απόδοση και η ατμόσφαιρα που είχαν επιτύχει εκείνη την βραδιά ήταν αρκετά δύσκολο να επαναληφθεί και αν το κατάφερναν από εμάς τουλάχιστον θα τοποθετούνταν στην κάστα των θετικά ιδιαίτερων συγκροτημάτων. Το An ήταν sold out γεγονός που αποδεικνύει την συμπάθεια των Ελλήνων για τους Sparrowes κατά κύριο λόγο και δευτερευόντως για το post ιδίωμα( αναρωτιόμαστε βέβαια γιατί οι Crippled Black Phoenix δεν είχαν ανάλογο κόσμο). Πριν όμως αρχίσουμε να αναλύουμε το headline act στο βαθμό που το ζήσαμε να πούμε και δυο λόγια για το support group της βραδιάς, τους SINCE(TIME). Τα παιδιά σίγουρα πρέπει να αισθάνονται αρκετά τυχερά που είχαν την δυνατότητα να παίξουν σε γεμάτο μαγαζί (το An ήταν από νωρίς γεμάτο). Η μουσική τους έχει αρκετούς συσχετισμούς με αυτή των Sparowes αν και ίσως πιο ρυθμική σε έναν πιο χαρούμενο θα λέγαμε τόνο. Η ανάπτυξη των ιδεών τους είναι αρκετά ενδιαφέρουσα αν και πιστεύουμε ότι θα μπορούσαν να την διευρύνουν ακόμα περισσότερο μέσω χρήσης εφέ (ενδείκνυται για το είδος) και να της δώσουν έναν πιο μελαγχολικό και σκοτεινό χαρακτήρα. Ο κόσμος έδειξε ικανοποιημένος από αυτό που άκουσε όπως και εμείς σε γενικές γραμμές και σίγουρα θα χαρούμε να τους πετύχουμε ξανά σε κάποια συναυλία. Στο μεσοδιάστημα μέχρι να ξεκινήσουν τα περιστέρια και αφού ξεπεράσαμε περιπέτειες με λιποθυμίες( ήταν λίγο αποπνικτικά εκεί μέσα) αρχίσαμε να μπαίνουμε στο mood του ταξιδιού που αναμέναμε να μας στείλουν τα πέντε παλικάρια μέσω της μουσικής τους. Σίγουρα η προσθήκη ενός ακόμα πολύ καλού studio album συνεισφέρει ώστε να γίνει πιο πολυδιάστατη μια εμφάνιση αλλά από την άλλη μπορεί να σου στερήσει να ακούσεις αγαπημένα κομμάτια. Οι RED SPAROWES εισβάλλουν δυναμικά στη σκηνή με το ‘Building Began To Stretch’, ο προτζέκτορας προβάλει όλες αυτές τις μελαγχολικές σκηνές σε στυλ ντοκιμαντέρ και εμείς αντιλαμβανόμαστε ότι όλα οδηγούν σε άλλη μια μεγάλη εμφάνιση. Οι κινήσεις πάνω στην σκηνή λιτές αλλά ουσιαστικές, η επικοινωνία με τον κόσμο έντονη και εκφρασμένη κυρίως μέσω της μουσικής τους. Λίγα συγκροτήματα καταφέρνουν να προκαλέσουν με την εμφάνιση τους αυτή την ορθή γωνία της τρίχας με το δέρμα και όταν αυτό συμβαίνει αισθάνεσαι τυχερός γιατί ξέρεις ότι τέτοιες καταστάσεις δεν βιώνονται καθημερινά. Το set list δεν αδίκησε κανέναn από τους δύο δίσκους τους (προσωπικά μείναμε απόλυτα ευχαριστημένοι από την επιλογή των κομματιών). Το μόνο άσχημο με αυτά τα live είναι η στιγμή που τελειώνουν και στέκεσαι ακίνητος μπας και ξαναβγούν ενώ συνειδητοποιείς ότι η ώρα κύλησε σαν γάργαρο νερό. Να πούμε ότι εισαγωγή όπως αυτή του ‘The Sixth Extinction Crept Up Slowly’ λίγες μπάντες έχουν την δυνατότητα να γράφουν και ακόμα πιο λίγες να αναπαράγουν τόσο έντονα στην σκηνή. Αυτό ήταν και το τελευταίο κομμάτι των Red Sparowes αρκετά πιο εκτεταμένο και πλούσιο μουσικά και με ένα οργασμικό τελείωμα όπου οι τύποι τα σπάσανε κανονικά. Δεν ξέρουμε αν το φετινό live τους ήταν καλύτερο ή χειρότερο από το περσινό, αυτό θα το δείξει ο καιρός, αλλά δεν έχει και τόσο μεγάλη σημασία γιατί οι Red Sparowes μας απέδειξαν ότι σε κάθε εμφάνιση τους θα μας πλημμυρίζουν έντονες στιγμές.

mushroom freaks