HOSTAL HANDSHAKE, DOWN & OUT, LOS SENSIBLOS DIABLOS, BONE TO RUST 10/5 AN CLUB

Πέμπτη βράδυ και όπως είναι φυσικό όλου και κάπου θα έπαιζε κάποιο live για να γεμίσει η βραδιά μας όμορφα. Έτσι πήραμε το μανιταροαμάξι και κατευθυνθήκαμε προς το An Club μιας και εκείνη την μέρα θα έπαιζαν live τέσσερις μπάντες από τις οποίες τις τρεις θα τις βλέπαμε για πρώτη φορά και αυτός ήταν ένα σημαντικός λόγος. Όταν φτάσαμε βρήκαμε φιλαράκια, αράξαμε και μετά από λίγο μπήκαμε μέσα. Οι BONE TO RUST είχαν ήδη αρχίσει να ξεδιπλώνουν τις μουσικές τους ανησυχίες. Αν και νέα μπάντα πρέπει να πούμε ότι είναι καλά δουλεμένη και προβαρισμένη. Παίζουν ένα μίγμα stoner αναμειγμένο με αρκετά παρεμφερή είδη (sludge,doom) και γαρνιρισμένο με μία γεύση από Jack Daniels. Η φωνή του Mike σκέτη απόλαυση αφού όντας γενικά βραχνή σε κατάλληλα σημεία αποκτάει μια sludge απόχρωση και έτσι είναι ιδανική για αυτό που παίζουν. Από την άλλη τα γεμίσματα του μπάσου είναι αρκετά εύστοχα και δίνουν μία ενδιαφέρουσα γραμμή στα κομμάτια τους , ο drummer πολύ σωστός και ο Alex στην κιθάρα λιτός (εξάλλου δεν χρειάζονται φλυαρίες όταν παίζεις κάτι τέτοιο) και περιεκτικός. Είναι αρχή για τα παιδιά και πρέπει να πούμε ότι πατάνε σε σωστά μονοπάτια, η μόνη μας ένταση ο ήχος της κιθάρας, τον οποίο θα θέλαμε πιο μπασάτο, πιο ογκώδη. Οι επόμενοι LOS SENSIBLOS DIABLOS, τουλάχιστον για μας, αποτελούν μια νέα εικόνα στις live εξορμήσεις μας παρότι έχουν μία ιστορία χρόνων σαν μπάντα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με μία πεντάδα η οποία απαρτίζεται από άτομα μικρά σε ηλικία και αρκετά διαφορετικά μεταξύ τους όσον αφορά στυλ αλλά που βρίσκουν μία κοινή τομή στην μουσική που αγαπάνε να παίζουν. Σίγουρα θα την χαρακτήριζες αρκετά sabbath-ική με δόσεις πειραματισμού και stoner εξάρσεις. Υπάρχουν αρκετά σημεία τα οποία μπορούν να σου κάνουν εντύπωση και γενικότερα να σε πορώσουν. Αυτό που μας έκανε άσχημη εντύπωση είναι οι ψηφιακοί ενισχυτές τσέπης που έχουν και αυτό γιατί κάνει λίγο κρυστάλλινο τον ήχο τους κάτι που κατά την άποψη μας έρχεται σε αντιπαράθεση με το είδος με το οποίο καταπιάνονται. Παρ’ όλα αυτά η εμφάνισή τους ήταν ικανοποιητική και για την ιστορία να αναφέρουμε ότι εκτός από τα δικά τους κομμάτια έκαναν και μία διασκευή σε Danzig η οποία ταίριαζε γάντι με την φωνή του τραγουδιστή τους. Επόμενοι οι κύριοι DOWN & OUT, τους οποίους δεν είχαμε και πολύ καιρό να τους δούμε αλλά γνωρίζουμε ότι κάθε τους live είναι ένα μικρό σόου. Ανέβηκαν με αρκετή όρεξη και για άλλη μία φορά κατάφεραν να δώσουν μία απολαυστική εμφάνιση. Το πρόγραμμα όπως ήταν φυσικό τα είχε όλα… και δικά τους κομμάτια αλλά και αγαπημένες διασκευές. Δεν θα κάτσουμε να αναλωθούμε με το είδος της μουσικής που έχουν διαλέξει να παίζουν, έτσι και αλλιώς τα έχουμε πει σε προηγούμενα report μας, απλά να πούμε ότι είτε σου αρέσει το είδος, είτε όχι τα άτομα καταφέρνουν να σου τραβήξουν την εντύπωση. Πάντως σίγουρα high light της βραδιάς ήταν όταν ανέβηκαν στην σκηνή δύο πολύ γνώριμες φιγούρες για να διαγωνιστούν στην κατάποση μπύρας και φυσικά η αγαπημένη μας φυσαρμόνικα η οποία μας εισάγει σε ένα από τα κομμάτια τους . Τελευταίοι ανέβηκαν οι HOSTAL HANDSHAKE, που και αυτούς θα βλέπαμε για πρώτη φορά και οι οποίοι γιόρταζαν και την κυκλοφορία του πρώτους τους δίσκου. Όπως ήταν λογικό λόγω της ώρας, έπαιξαν σε πολύ μικρό κοινό αλλά από ότι φάνηκε αυτό δεν τους εμπόδισε να παίξουν αρκετή ώρα. Τώρα το δύσκολο είναι να περιγράψεις την μουσική τους. Είναι μία μίξη metal-grunge-stoner με το metal-ίζον ήχο να υπερτερεί μάλλον. Απλά λόγω της ώρας και της κούρασης σίγουρα δεν μπορούσαμε να τους παρακολουθήσουμε με την δέουσα προσοχή και έτσι δεν θα πούμε και πολλά πράγματα. Η διασκευή τους σε Depeche Mode κινήθηκε σε σωστά πλαίσια αν και ήταν περισσότερο αναπαραγωγή του κομματιού σε πιο heavy ήχο Πάντως να δώσουμε ένα μεγάλο μπράβο στο ότι γούσταραν που έπαιζαν ακόμα και μπροστά από πολύ λίγα άτομα που αυτό είναι πολύ δύσκολο και ας ήταν η βραδιά τους εκείνη την μέρα. Να τους ευχηθούμε και ό,τι καλύτερο με το cd τους και όλα να πάνε καλά. Με αυτά και με αυτά φτάσαμε σπίτι μας για άλλη μια μέρα ξημερώματα αλλά δεν πτοούμαστε καθόλου γιατί περάσαμε όμορφα.

mushroom freaks