NOISELUST, HELLROAD CARAVAN, LOS SENSIBLOS DIABLOS 17/5 UNDERWORLD CLUB

Οι Noiselust είναι ένα group που χαιρόμαστε να το βλέπουμε ξανά και ξανά live. Μετά από ένα χρονικό διάστημα πέντε μηνών απουσίας από τα συναυλιακά δρώμενα ο πλέον φυσικός τους χώρος (Underworld) ήταν έτοιμος ξανά να τους φιλοξενήσει. Οι Los Sensiblos Diablos και οι Hellroad Caravan ολοκλήρωσαν το πακέτο. Ας ξεκινήσουμε με τους LOS SENSIBLOS DIABLOS τους οποίους καμιά βδομάδα πιο πριν τους βλέπαμε στο AN. Όπως είναι φυσικό δραματικές αλλαγές δεν μπορούν να υπάρξουν σε τόσο μικρό διάστημα και έτσι τα όσα γράψαμε για τότε ισχύουν σε μεγάλο βαθμό και για αυτό το live. Σύγχρονο heavy και αρκετά Sabbath-ικό rock με κάποιες δόσεις πειραματισμού, σε γενικές γραμμές μπορούμε να χαρακτηρίσουμε την μουσική τους. Πιστεύουμε βέβαια ότι τα παιδιά θα πρέπει να προσεγγίσουν πιο απλά και ωμά το θέμα ¨ήχος¨, αν και αυτή την φορά ήταν σε πιο ικανοποιητικά επίπεδα για τα αυτιά μας. Έχουν πάντως δρόμο και μέλλον να εξελιχθούν και να δώσουν όμορφα πράγματα. Να πούμε ότι το Underworld έδειξε να τους πηγαίνει περισσότερο από το An. Τέλος δυνατό χαρτί της μπάντας είναι ο τραγουδιστής ο οποίος διαθέτει αρκετά καλή φωνή και δείχνει αρκετή ωριμότητα στον τρόπο που την χειρίζεται. Για τους επόμενους(HELLROAD CARAVAN) χωρίς να έχουμε ακούσει κάτι περιμέναμε ωραία πράγματα και σε αυτό μάλλον (όπως σημείωσε ένα φιλαράκι) επιδρούσε ασυνείδητα το δεύτερο συνθετικό του ονόματός τους. Οι προσδοκίες μας επικυρώθηκαν και με το παραπάνω. Τα παιδιά δεν παίζουν εξωγήινα πράγματα, ούτε ανακαλύπτουν νέους τρόπους προσέγγισης της heavy-doom μουσικής αλλά αυτό που κάνουν τα κάνουν τόσο αγνά, απλά και όμορφα που συνεπαίρνουν τον οποιοδήποτε λάτρη της αργής η mid tempo βαριά σ μουσικής. Αυτό συνέβη και σε εμάς εκείνη την βραδιά. Μας συνεπήραν με την μουσική τους και την διασκευή τους (Pentagram) και δεν καταλάβαμε πότε τελείωσε. Πολλά μπράβο λοιπόν στα παλικάρια και ελπίζουμε σε ανάλογα live και συνέχεια με κάποια κυκλοφορία υλικού τους. Πάλι καλά που μετά τους Hellroad ακολούθησαν οι NOISELUST και η συνέχεια ήταν εγγυημένα καλή. Τα παιδιά έχουν έναν αέρα πάνω στην σκηνή, απόδειξη δουλεμένου group το οποίο απαρτίζεται από άτομα τα οποία επικοινωνούν μουσικά. Η μουσική τους έχει την τάση να αιωρείται κάπου ανάμεσα στο doom(κυρίως), post(δευτερευόντως), ολίγον ψήγματα από noise και progressive αισθητικής και τέλος κυρίως με το παίξιμο τους drummer τους σου αφήνουν και μια tribal αίσθηση. O ήχος τους ακόμα μια φορά σε πολύ καλά(δυνατά) επίπεδα και έτσι βοήθησε για μια κόμη φορά να περάσουν στον κόσμο(που αυτή την φορά από μόνος τους μαζεύτηκε μπροστά) αυτήν την ασφυκτική αίσθηση που προκαλεί η μουσική τους. Το κάθε όργανο έχει απλά την θέση του, κανένας από τους τρεις δεν σου δίνει την αίσθηση ότι φλυαρεί αλλά όλοι μαζί βαδίζουν (τολμάμε να πούμε) προς ένα αρκετά προσωπικό ήχο. Το νέο 18-λεπτο κομμάτι τους απλά σε συνεπαίρνει και δεν σε αφήνει ούτε στιγμή να βαρεθείς ή να χαλαρώσεις. Μπορεί να φαίνονται όλα αυτά λίγο υπερβολικά, αλλά νομίζουμε ότι αυτά ανταποκρίνονται απόλυτα σε αυτό που καταφέρνουν τα παλικάρια σε κάθε τους live, δηλαδή να σε βγάζουν οποιαδήποτε πραγματικότητα και στο τέλος απλά να ξυπνάς από ένα μουντό και τόσο έντονο όνειρο το οποίο θέλεις μα ξαναζήσεις με μία τάση μαζοχισμού. Να σημειώσουμε ότι ο κόσμος μετά το τέλος ζητούσε και άλλο με το χειροκρότημα του και οι Noiselust δεν χαλάσανε χατίρι αλλά πάνω από όλα έκαναν την χάρη στον εαυτό τους καθώς έδειχναν και οι ίδιοι να το απολαμβάνουν και να αισθάνονται κάθε στιγμή(όπως πάντα βέβαια) του live.

Υ.Γ. Να ευχαριστήσουμε για άλλη μία φορά την φωτογράφο μας Hippie για την απίστευτη μουντίλα και σαπίλα που έβγαλε με τις φωτογραφίες της. Να σε καλά…

mushroom freaks