ISIS, OXBOW 14/6 AN CLUB

Δεν ξέρουμε αν το καλό τριτώνει σε αντίθεση με το κακό πάντως οι ISIS ήρθαν και έκλεισαν έναν μικρό κύκλο τριών συναυλιών με post χαρακτήρα(Crippled Black Phoenix, Red Sparrows, Isis) και κατάφεραν να το πράξουν με αρκετά όμορφο τρόπο. Το εν λόγω group είναι ιδιαίτερα αγαπητό στην Ελλάδα και πριν την πρώτη εμφάνιση τους εδώ αλλά ακόμα περισσότερο μετά από αυτήν και το An ήταν αντικειμενικά αρκετά μικρό για να τους φιλοξενήσει. Τα τριακόσια εισιτήρια της προπώλησης είχαν φύγει μα συνοπτικές διαδικασίες, τα υπόλοιπα διακόσια έφυγαν σε διάστημα τριάντα λεπτών λίγο πριν ανοίξουν οι πόρτες. Το βέβαιο ήταν ότι θα διαδραματίζονταν ένα όμορφο πάρτι για τους λάτρεις της σάουνας εκείνο το βράδυ στο An. Οι πρώτες κηλίδες ιδρώτα κάνουν την εμφάνιση τους και σχεδόν ταυτόχρονα εισβάλλουν στην σκηνή τέσσερις τύποι με μια γιγαντιαία φιγούρα να ντυμένη στα λευκά να κλέβει την προσοχή. Οι OXBOW είναι μια μπάντα η οποία σίγουρα σου κάνει εντύπωση με την ακρότητα και την πολυπλοκότητα των μουσικών διαθέσεων αλλά πιστεύουμε πως δύσκολα θα πεις ότι εντυπωσιάστηκες. Ολίγον sludge γκρουβάρισμα, λίγο industrial βάλε και τα doom κοψίματα και όλα αυτά με μια γενικότερη noise ένδυση και ίσως να καταλάβεις τι ακριβώς παίζει με αυτούς τους μυστήριους τύπους. Πιο μυστήριος βέβαια ο ‘τεράστιος’ έγχρωμος τραγουδιστής τους, ο οποίος βγήκε ντυμένος στα λευκά και κατά την διάρκεια του show επιδόθηκε σε ένα σταδιακό στριπτήζ. Πάντως τα παιδιά που κάθονταν μπροστά μπορούν καλύτερα να περιγράψουν την αίσθηση να σε πλησιάζει στο μισό μέτρο ένας ημίγυμνος τεράστιος τύπος. Όταν δε κατέβηκε κάτω στον κόσμο ένας κύκλος δημιουργήθηκε άμεσα γύρω του. Βλέπετε υπάρχει προϊστορία με σκηνικά ‘ξύλου’ σε συναυλίες τους. Σε γενικές γραμμές οι Oxbow μας τράβηξαν την προσοχή και μας έκαναν μια μερική εντύπωση αλλά δεν μπορούμε να πούμε ότι μας ‘κέρδισαν’. Ας περάσουμε όμως στους ISIS, οι οποίοι με το που πατάνε το πόδι τους στην σκηνή γνωρίζουν την αποθέωση. Ξεκίνημα με το καινούριο τους album( In Te Absence Of Truth) με το ‘Wrists Of Kings’ και κάπου εκεί αρχίζουμε να αντιλαμβανόμαστε το πόσο καλό ήχο έχουν επιτύχει τα παλικάρια για τον ομολογουμένως μικρό χώρο του μαγαζιού. Οι κινήσεις τους μετρημένες, αρκετό βέβαια headbanging στις εξάρσεις των κομματιών τους ενώ ο κόσμος δείχνει να το διασκεδάζει στον περιορισμένο χώρο που του αναλογεί. Το set list κινήθηκε όπως είναι φυσικό στον καινούριο τους δίσκο από όπου έπαιξαν τέσσερα κομμάτια( ανάμεσα τους και το προσωπικά αγαπημένο ‘Holy Tears’), ενώ από το Panopticon έπαιξαν μόλις δύο ( ‘So Did We’, ‘In Fiction’) και από το Oceanic το ‘Τhe beginning And The End’. Δεν έχουμε να παρατηρήσουμε πολλά σκηνικά επί σκηνής, όσοι έχουν ακούσει την μουσική των Isis γνωρίζουν πως ο πρωταγωνιστής είναι η μουσική και ανάλογα φέρονται τα μέλη του group σ’ αυτήν. Highlight της βραδιάς το τελευταίο κομμάτι ( Celestial’) όπου για περίπου ένα εικοσάλεπτο έβλεπές σε όλο το An κατεβασμένα κεφάλια και ασταμάτητο χτύπημα. Ήταν πραγματικά ένα εκρηκτικό φινάλε για μια κατά τα άλλα όμορφη συναυλία το τέλος της οποίας μας βρήκε να κοιτάζουμε για κανένα δεκάλεπτο το κενό αδύναμοι να εκφραστούμε.

Υ.Γ. Ευχαριστούμε πολύ την Myra για τις φωτογραφίες αυτές…

mushroom freaks