MONOLITH DOPES VOL.III 29/3 RODEO CLUB

Κάθε live που διοργανώνουν οι monolith-ιανοί κύριοι είναι εγγύηση και όσοι το γνωρίζουν κατευθύνθηκαν εκείνη την Πέμπτη το βράδυ στο Rodeo Club. Επίσης όπως και στα δύο προηγούμενα έτσι και σε αυτό έδωσαν την δυνατότητα σε νέα group να ξετυλίξουν το ταλέντο τους. Εκτός από τους Universe217 που είχαμε ξαναπαρακολουθήσει έπαιξαν και τρία για μας νέα συγκροτήματα τα οποία αν δεν κάνουμε λάθος έπαιζαν για πρώτη φορά live (εκτός από τους Korsikov που είχαν δώσει άλλα δύο live, αλλά όχι σε μαγαζί της Αθήνας). Πρώτοι την σκυτάλη πήραν οι SECTOR ILLUSION, οι οποίοι έχοντας προϋπηρεσία στους Underwater Moon, έχουνε αρκετή εμπειρία ώστε να γράψουν ωραία μουσική αλλά και να δώσουν μία καλή εμφάνιση, όπως έγινε και στην συνέχεια. Η μουσική τους δεν είναι μονοδιάστατη και αυτό γιατί συνδυάζουνε με όμορφο τρόπο στοιχεία από τον post/doom/sludge χώρο με την δικιά τους όμως πινελιά. Απέδωσαν τα τέσσερα κομμάτια του demo (το οποίο και μοίραζαν) και ένα νέο (που αργότερα μάθαμε ότι ήταν διασκευή από Joy Division, το New Dawn Fades) με τα οποία πιστεύουμε ότι κέρδισαν το χειροκρότημα του κόσμου και μετά από αυτήν την μικρή τους αλλά ουσιώδη εμφάνιση άφησαν την σκηνή. Σίγουρα είναι δύσκολο για μία μπάντα που τα μέλη της δεν βρίσκονται στο ίδιο μέρος να τζαμάρουν συνέχεια, αλλά ελπίζουμε την επόμενη φορά που θα τους δούμε να παίξουνε περισσότερη ώρα. Σίγουρα οι επόμενοι, BROTHERHOOD OF SLEEP, ήταν μία αποκάλυψη για εμάς αλλά και για τους περισσότερους παρευρισκόμενους. Με το που βλέπεις τον orange ενισχυτή να ανεβαίνει στην σκηνή καταλαβαίνεις ότι θα ακούσεις βαριά και μπουκωμένα riffs και όταν βλέπεις ότι η μπάντα είναι τρίο ξέρεις ότι σίγουρα θα είναι κάτι δυνατό. Τα παλικάρια χωρίς πολλά πολλά μας ταξίδεψαν με τα αργόσυρτα και ξεσκισμένα κομμάτια τους και μας έριξαν σε έναν αργό λήθαργο. Οι επιρροές τους σίγουρα είναι οι μεγάλοι Sleep, Om, Electric Wizard και άλλα πολλά συγκροτήματα του αργού και βασανιστικού ήχου. Με αρκετές μελωδίες παιγμένες σε ανατολίτικες κλίμακες να διανθίζουν σε διάφορα σημεία στα κομμάτια τους έδωσαν ένα προσωπικό χαρακτήρα στη μουσική τους. Μπορεί ναι μεν να έλλειπε η παρανοϊκή φωνή που θα χρειαζόταν για να δέσει το όλο σύνολο αλλά και χωρίς αυτήν πιστεύουμε ότι το όλο αποτέλεσμα ήταν σίγουρα ικανοποιητικό. Στο τελευταίο τους κομμάτι ανέβηκε και ένας τύπος να τραγουδήσει χωρίς όμως να δώσει αυτό που όντως χρειαζόταν εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, αφού η φωνή τους δεν κόλλαγε και πολύ με τον όγκο της μουσικής. Πάντως αυτή η πρώτη τους εμφάνιση έδωσε ελπίδες σε οπαδούς του αργού ήχου ότι η ελληνική σκηνή σιγά σιγά αποκτάει δυνατά συγκροτήματα και στο συγκεκριμένο ιδίωμα. Τους επόμενους τους περιμέναμε με μεγάλη αγωνία και αυτό γιατί είχαμε ακούσει καλά λόγια αλλά και κομμάτια τους τα οποία αν μη τι άλλο βρίσκονται στο σωστό δρόμο. Μια καλή εμφάνιση λοιπόν θα ερχόταν να ολοκληρώσει την παραπάνω άποψη και οι KORSIKOV θεωρούμε ότι την έδωσαν. Η μουσική της εν λόγω μπάντας κινείται σε stoner-heavy rock μονοπάτια με δόσεις ψυχεδέλειας και αρκετά πιο αργά σημεία να ολοκληρώνουν το ηχητικό αποτέλεσμα. Τα παραπάνω συστατικά είναι με βεβαιότητα καλός σύμμαχος για ένα χορταστικό live και αν σε αυτά προσθέσει κανείς και έναν ικανοποιητικό ήχο σίγουρα μπορεί να κεντρίσει το ενδιαφέρον του ακροατή-θεατή. Υπήρξαν βέβαια κάποια προβλήματα όσον αφορά το δέσιμο της μπάντας σε μεμονωμένα σημεία αλλά αυτό οφείλεται μάλλον στο ότι πρόσφατά έφυγε ο drummer του group και οι υπόλοιποι προσπάθησαν χωρίς προσθήκη νέου μέλους να καλύψουν το κενό. Ολοκλήρωσαν την εμφάνιση τους με μια διασκευή στο Dragonaut των Sleep στην οποία υπήρξαν κάποια προβλήματα όσον αφορά τον συντονισμό στους χρόνους κυρίως προς το τέλος του κομματιού. Ήταν όμως μια καλή επιλογή για το συγκεκριμένο live και μια μπάντα από εκείνες που δύσκολα ακούς να διασκευάζεται σε live. Η πρώτη εμφάνιση λοιπόν των KORSIKOV κρίνεται θετική, περιμένουμε και επόμενη ακόμα καλύτερη σίγουρα. Και ενώ το Club έτεινε προς το να αδειάσει λόγω του προχωρημένου της ώρας οι headliner της βραδιάς UNIVERSE217 ανέβαιναν στην σκηνή για να κλείσουν με τον καλύτερο τρόπο. Εξαρχής να δηλώσουμε ότι ήταν μια από τις πιο όμορφες τους εμφανίσεις τουλάχιστον όσον αφορά τα live που εμείς τους έχουμε παρακολουθήσει. Ο ήχος ήταν αυτός που έπρεπε για να σηκώσει το βάρος της μουσικής τους, η οποία για όσους δεν γνωρίζουν πατάει στο κλασσικό Doom και περιπλέκεται με αρκετά συναφή απόκοσμα και ακραία στοιχεία κυρίως λόγω της φωνητικής ιδιαιτερότητας της χαρισματικής σε αυτόν τον τομέα Τάνιας. Πραγματικά η συγκεκριμένη performer ξέρει πως να απογειώνει ένα κομμάτι και να δίνει μια απόκοσμη διάσταση λόγω του βάθους της φωνής της. Από την άλλη ο κιθαρίστας Μάνος δίνει τα ερείσματα παίζοντας τα βαριά, άλλοτε περισσότερο ρυθμικά του riffs και συγχρόνως δεν αφήνει να διαφανεί καθόλου η έλλειψη μπασίστα. Η αλήθεια είναι ότι δεν έπαιξαν όση ώρα θα θέλαμε αλλά από τη μία ο κόσμος από την άλλη η ώρα μάλλον δεν άφηναν περιθώριο για πιο πολλά. Για άλλη μια φορά λοιπόν το monolith κατάφερε να διοργανώσει μια όμορφη και όχι τυπική βραδιά και να ευχαριστήσει με αυτόν τον τρόπο όλους εμάς που αγαπάμε αυτήν την μουσική και γουστάρουμε ελληνική σκηνή.

Υ.Γ. Για το τέλος φυλάξαμε το highlight της βραδιάς. Μιλάμε για την εισβολή του Cybernaut από το monolith στην σκηνή μετά από απαίτηση οπαδών και τον λόγο που καθιερωμένα πλέον βγάζει σε κάθε ανάλογο Live. Αυτή την φορά είχαμε και την τιμή να ακούσουμε και ένα ανέκδοτο κάτι που πιστεύουμε καθιερώνει το εγχείρημα must για όλα τα επόμενα Live.

mushroom freaks