TOOL, MASTODON 12/11 MAZDA PALACE (TORINO ITALY)

Έχουν περάσει αρκετές μέρες από τις 12/11 αλλά αυτό δεν με εμποδίζει στο να γράψω για εκείνη την ημέρα, η οποία θα μείνει για καιρό χαραγμένη στο μυαλό μου. Αυτό συνέβη γιατί θα έβλεπα μία από τις σημαντικότερες μπάντες αυτή τη στιγμή στον πλανήτη και δεν εννοώ άλλους από τους TOOL. Η σκέψη αυτή μας είχε καρφωθεί από το καλοκαίρι όπου κλείσαμε τα εισιτήρια πριν ανακοινωθεί η Ελλάδα στην περιοδεία τους αλλά ένα ταξίδι στην Ιταλία δεν χάλασε ποτέ κανέναν. Έτσι λοιπόν Κυριακή απόγευμα βρισκόμαστε στο Mazda Palace του Τορίνο αντί του Palaisozaki Stadium, ένας χώρος που χωράει περίπου 6000 άτομα όπου τόσος ήταν και ο κόσμος. Κατά τις 20:30 πρώτοι στη σκηνή ανεβαίνουν οι MASTODON που όπως ξέρουμε τους συνοδεύουν σε όλη την ευρωπαϊκή τους περιοδεία. Πάντα εκφραστικοί και δυναμικοί εξαπέλυσαν την heavy/hardcore/post μουσική τους μ’ ένα σετ βασισμένο στο τελευταίο εκπληκτικό album τους “Blood Mountain”. Φοβερή σκηνική παρουσία έπαιξαν κομματάρες όπως “This Mortal Soil”, “The Wolf Is Loose”, “Colony Of Birchmen”, “Megalodon” (γιατί δεν έπαιξαν το “Blood And Thunder” ??? L ). Η εμφάνιση τους διήρκησε 45 λεπτά περίπου ιδανική για να μας ζεστάνει γι’ αυτό που θα ακολουθούσε, εξάλλου δεν επιλέχθηκαν τυχαία από τους TOOL. Στις 21:36 ενώ στη σκηνή είχε στηθεί το εντυπωσιακό σκηνικό με το επιβλητικό drum set του Danny, τις τέσσερις τεράστιες οθόνες και πίσω από αυτές ένα πανό με μια εικόνα από το “10.000 Days” κάνουν την εμφάνιση τους στη σκηνή ο Justin, o Adam, o Danny και φυσικά ο Maynard. Δεν θα μπορούσα να φανταστώ καλύτερο ξεκίνημα για εμένα πέρα από το αγαπημένο μου Stinkfist. Ήχος φανταστικός μιας και σαν Έλληνας λίγες φορές έχω αξιωθεί να απολαύσω τέτοιο πράγμα και η κρυστάλλινη φωνή του Maynard αρχίζει να μας μαγεύει. Εδώ πρέπει να αναφέρω ότι είχαν δώσει έμφαση στην απαγόρευση φωτογραφικών μηχανών απ ότι είπαν με εντολή των TOOL. Γι αυτό είχαν μοιράσει flyers αλλά και με ηχογραφημένα μηνύματα προειδοποιούσαν τον κόσμο, το κορυφαίο όμως ήταν οι σεκιούριτάδες που έκοβαν βόλτες μέσα στο κοινό και μας εμπόδιζαν να τραβάμε, οπότε ότι βλέπετε είναι μετά κόπων και βασάνων. Αφού μας χαιρετάνε τότε ακούμε… “Who are you to wave your finger? You must have been out of your head…” και ξεκινάει το “The Pot”!!! To μπάσο του Justin σου καρφώνεται κατευθείαν μέσα στο μυαλό και προσπαθώ να συνειδητοποιήσω ότι αυτό που ζω είναι αληθινό. Για την συνέχεια μεταφερόμαστε πάλι στην εποχή του “Aenima” και παίζουν το “46 & 2”. Πίσω στις οθόνες τα σχήματα και οι εικόνες, χαρακτηριστικές των TOOL δίνουν μια άλλη αίσθηση, μια άλλη ατμόσφαιρα που σε ταξιδεύει. Πάλι μεταφερόμαστε στο παρόν και το riff απ το “Jambi” αρχίζει να δονεί τα ηχεία… με άξιο ακόλουθο του το “Schism”. Σκοτάδι παντού και το “Lost Keys(Blame Hofman)” παίρνει σειρά για να μας οδηγήσει σαν εισαγωγή στο “Rosetta Stoned” και να ξεφύγουμε τελείως… με την σφραγίδα του drum solo του Danny Carey. Όμως εννοείται ότι δεν είχαμε δει τίποτα ακόμα… Πάμε αρκετά πίσω στο “Undertow” με το “Swamp Song” και τότε το περίφημο σόου με τα laser κάνει την εμφάνιση του! Ήταν πραγματικά κάτι φανταστικό που μπορούσες να χαζεύεις το χώρο γύρω σου βλέποντας όλα αυτά τα σχήματα και μ’ αυτό τελείωσαν το κύριο σετ τους. Με μια μικρή διακοπή λίγων λεπτών επανέρχονται στη σκηνή για να δώσουν το τελειωτικό χτύπημα σε όλους μας. Ένα encore που ξεκίναγε με το “Lateralus”, συνέχιζε με το “Vicarius” όπου το γήπεδο νόμιζες ότι είχε πάρει φωτιά με τα laser να δημιουργούν ένα πλέγμα από πάνω μας και κορυφωνόταν με το “Aenema” με όλους να τραγουδάνε τους στίχους. Έτσι ο Maynard μας καληνύχτισε λέγοντας “Goodnight…see you next summer!!! L ) και τότε συνειδητοποίησα ότι αυτό δεν περιελάμβανε κ εμένα και επέστρεψα στην ωμή πραγματικότητα του να ζεις στην Ψαροκώσταινα! Σε αυτή τους την επίσκεψη στην Ιταλία θα έδιναν τέσσερα live, συν άλλα τρία το καλοκαίρι, εφτά live στην ίδια περιοδεία και γνώριζαν και οι μεν (TOOL) αλλά και οι δε (το κοινό) ότι αυτό δεν ήταν μια απλή υπόσχεση, περισσότερο ήταν σαν ραντεβού. Την στιγμή που εμείς εδώ τους περιμένουμε χρόνια (όχι μόνο αυτούς άλλα και άλλα group τέτοιας δυναμικότητας στο απόγειο της καριέρας τους και όχι όταν κολλάνε τα τελευταία ένσημα ή όταν βγαίνουν στην αφάνεια). Τέλος πάντων αυτή είναι μια μεγάλη κουβέντα και ήδη έχω γράψει πολλά… Αυτά τα ολίγα και τα λέμε 16 Δεκέμβρη στο Ολυμπιακό Κέντρο Ξιφασκίας Ελληνικού…

Υ.Γ. Έτσι και πετύχω πουθενά τον πούστη τον Ιταλό στο Μιλάνο που δεν μου άνοιξε να πάρω το μπουφάν της Ferrari, ενώ του είπα ότι πετάω για Ελλάδα, τον έσκισα!!!

mushroom freaks