ROGER WATERS 18/6 TERRA VIBE

Με φοβερό καιρό στην πλάτη μας και ωραία παρέα (για σου ρε Alucard) φτάνουμε κατά της 18:00 στο χώρο του Terra Vibe. Εκεί βρίσκουμε ένα σορό γνωστούς, πίνουμε μπύρες και μιλάμε για μουσική και άλλα πράγματα. Το κλίμα που επικρατούσε ήταν μαγικό, ίσως και ονειρεμένο, γιατί ποιος θα φανταζόταν πριν από τρία χρόνια ότι θα βλέπαμε ένα τέτοιο μουσικό γεγονός. Ο αριθμός του κόσμου, ασύλληπτος. Όλα ήταν έτοιμα και κατά της 21:00 ο Waters και η παρέα του ανέβηκαν στην μαγευτική σκηνή. Η συνέχεια, δύσκολη να περιγραφτεί σε αυτό το μικρό κείμενο γεμάτο από λέξεις και συναισθήματα. Ήχος κρυστάλλινος και dolby παρακαλώ (ούτε cd να άκουγες στο σπίτι σου), μουσικά απίστευτοι, ερμηνευτικά μαγευτικοί και ένα σόου που για το οποίο θα μιλάμε για καιρό. Τον Waters πλαισίωναν φανταστικοί μουσικοί. Όσο για τον projector πίσω από αυτούς… μαγικά τοπία, διαστημικά ταξίδια, ασύλληπτες φωτογραφίες, ψυχεδελικά σχέδια, comics και πολιτικά μηνύματα. Εφέ… πυροτεχνήματα και φωτιές κάνανε το φαντασμαγορικό θέαμα ακόμα καλύτερο. Ήχος… μπορούσες να ακούσεις από παντού την παραμικρή λεπτομέρεια (ειδικά στο Sheep, νόμιζες ότι σου την είχαν στημένη ένα κοπάδι ζώων). Για κομμάτια όπως Wish You Were Here, Brick In The Wall pt2, Time, Money live τι να πούμε. Μας θύμισαν άλλες εποχές. Πόσες συζητήσεις έχουμε κάνει και να παίζουν αυτά τα κομμάτια back round! Πόσες αναμνήσεις σκάσανε στο μυαλό όλων και πόσα αγνά συναισθήματα! Δεν ξέρω αν συνέβαινε μόνο σε μας, αλλά υπήρχαν φάσεις που πραγματικά ανατρίχιαζες. Αυτό που καταλάβαμε ήταν, ότι κομμάτια τα οποία είναι φτιαγμένα από ανθρώπους για τους ανθρώπους, όσα χρόνια και αν περάσουν, θα σου δημιουργούν τα ίδια συναισθήματα, το ίδιο ρίγος, τις ίδιες αγάπες, τις ίδιες λύπες. Το set list παρουσιάστηκε σε δύο μέρη και ένα encore διάρκειας δυόμισι ωρών. Κομμάτια… αγαπημένα των Pink Floyd και ελάχιστα (3 αν δεν κάνουμε λάθος) από την προσωπική του καριέρα. Στο πρώτο μέρος ακούστηκαν κομμάτια όπως: In The Flesh, Mother, The Final Cut, The Fletcher Memorial, Shine On You Crazy Diamond pt1 (μαγεία), Have A Cigar, Wish You Were Here, Sheep, Set The Control For The Heart Of The Sun (και η γη εξαφανίστηκε κάτω από τα πόδια μας) και κάποια δικά του. Ένα μικρό διάλειμμα και η συνέχεια… The Dark Side Of The Moon (ολόκληρο, χωρίς περικοπές). Breath, (άντε γεια, σχέδια και ήχοι σε έκαναν να ταξιδέψεις σε άλλους κόσμους άλλα μέρη), On The Run, Time, The Great Gig In The Sky, Money, Us & Them, Any Colour You Like, Eclipse. Τι άλλο θες… Για να μην μας αφήσει όμως απογοητευμένους, αλλά για να εκτινάξει στα ύψη και τη διάθεση του πλήθους encore με: The Happiest Days Of Our Lives, Another Brick In The Wall pt2, Vera, Bring The Boys Back Home και τέλος… Comfortably Numb… Όλα τελείωσαν, τα χαμόγελα όμως θα μείνουν. Μόνη πικρία το Hey You. Αλλά τι να πεις. Αυτό που είδαμε και ακούσαμε δύσκολα θα επαναληφθεί. Και εμείς που το περιγράφουμε βιώσαμε ένα απίστευτο ψυχεδελικό σόου. ΔΕΝ θα αρχίσουμε να κράζουμε κάποιους και κάποια σχόλια που ακούσαμε (στο ραδιόφωνο) και διαβάσαμε (στο internet) την επόμενη μέρα (περί ταλαιπωρίας), γιατί πολύ απλά τέτοιο live στην Ελλάδα ούτε στα όνειρα μας δεν το βλέπαμε. Αλλά να που καμιά φορά τα όνειρα γίνονται πραγματικότητα.

Υ.Γ. Ευτυχώς που ήταν και ο Sticky και μας θύμισε λίγο έως πολύ το set list γιατί άμα περιμένατε από εμάς… ακόμα θα περιμένατε. Όλα ταξίδευαν και εμείς αιωρούμασταν στο κενό.



mushroom freaks